
Samiec latem jest lupkowoczarny
z jasnym lusterkiem na skrzydle. Jego śpiew
to krótkie, trzeszczące i chrapliwe zwrotki,
śpiewane o świcie z jakiegoś wysoko położonego
miejsca. Gtos ostrzegawczy kopciuszka
to „huit tek tek\".
Środowisko: Tereny skaliste, ruiny, w górach
występuje także powyżej górnej granicy
drzew. Oprócz tego żyje także w obrębie zielonych
obrzeży miast, gdzie chętnie osiedla
się w pobliżu właśnie budowanych domów.
Nawet niewielki stos kamieni zastępuje mu
tereny skaliste.
Lęgi: Na przedmieściach kopciuszek otwiera
poranny koncert ptaków. Gniazdo to otwarta,
bezładna kupka traw, łodyżek i korzonków,
w jakimś ciemnym kącie, na przykład na belce
dachowej, w stodole, oborze lub garażu. Zajmuje
także budki lęgowe, ale wtedy największym
zagrożeniem dla ich lęgów są koty. Dwa
lęgi w roku, od kwietnia do lipca. Wysiaduje
tylko samica, 6-7 przezroczyście białych jaj;
wysiadywanie trwa 12-13 dni, przebywanie piskląt
w gnieździe 16-17 dni. Niepokojone młode
mogą opuścić gniazdo kilka dni wcześniej.
Młode są jednolicie szare z rdzawoczerwonym
ogonem, nie mają plamek, jak u większości
pokrewnych gatunków. Po pierzeniu,
w lipcu lub sierpniu, samiec przybiera niepozorne,
szare upierzenie, podobne do upierzenia
samicy. Kontrastową szatę letnią otrzymuje
nie po następnym pierzeniu wiosną, lecz
ukazuje się ona spod wytartych w czasie zimy
szarych końców piór.